Lojmanımız, köyden çok uzaktaydı. Ben lojmanda tek kalmaya başlayınca içime korku düştü. Akşam olunca evin kapısının arkasına eşyalar yığıyordum. Gerçi bir kötülük olsa, bağırsam kimse de duymazdı. Anneme yalvarırdım, gelip yanımda kalsın diye… Arada kalır, üç gün sonra evine geri dönerdi. Bu yalnızlık hissi, beni Allâh’a daha çok yaklaştırmaya başlamıştı. O zamanlar namaza başladım.
Bu yazının tamamını okumak için abone olmanız gerekmektedir.
Tüm yazılara erişmek için abonelik paketlerimizi inceleyebilirsiniz.
Abone Ol
YORUMLAR
İlk yorumu yapan siz olun!