ÎMANDA SADÂKAT NİŞÂNI : ADANMIŞLIK

Her sözün bir bedeli vardır. Söz vermek demek, tüm varlığımla -ne pahasına olursa olsun- bu sözümün arkasındayım demektir. İşte böyle bir duruşa sadâkat diyoruz. Sözü unutmak ya da görmezden gelmek, ihmâl etmek, gereğini kuşanmamak, mazeretlere sığınmak, ayak sürümek gibi daha nice tavır ve davranışlar vardır ki, sadâkati bozan ve sahibini yalancı, münâfık ve şahsiyetsiz bir konuma düşüren hususlardır. Öyleyse hiçbir söz rastgele verilmemelidir.