Nefes alıp verdikçe gönlümde ve gözümde yük etmeyip “İş mi, elbette biter!” diyecek; fakat ne vakit bir iş bitse, bir diğer işe geçeceğim. Böylece bittikçe başlayan, başladıkça biten bir hareketlilik içinde, her fırsatta, en yapıcı şekilde, ulaşabildiğim her yere güzellik katmanın, faydalı ve hayırlı eserler bırakmanın, sadaka-i câriye çoğaltmanın sevincini, fiilen talep edeceğim.
Bu yazının tamamını okumak için abone olmanız gerekmektedir.
Tüm yazılara erişmek için abonelik paketlerimizi inceleyebilirsiniz.
Abone Ol
YORUMLAR
İlk yorumu yapan siz olun!