Dünya’nın bir ucundaki çocuklar bir kaç pirinç tanesi yiyebilmek için tırnakları ile kazanların dibini kazırken, bizim buzdolaplarımızın ve derin dondurucularımızın ağzına kadar dolu olması, yenilmeyen, beğenilmeyen ya da dolaplarda unutulan nimetlerin hoyratça çöpe dökülmesi ne kadar da acı bir tablodur. Bu manzara bizi bir iç muhasebesi yapmaya sevk etmeli... Biz bunca nimetin farkında olamazsak ve yapılan bunca israfa dur diyemezsek, acaba Rabbimizi nasıl razı edebiliriz?
Bu yazının tamamını okumak için abone olmanız gerekmektedir.
Tüm yazılara erişmek için abonelik paketlerimizi inceleyebilirsiniz.
Abone Ol
YORUMLAR
İlk yorumu yapan siz olun!