“Gönlümüzde Kimin İzi Var, Gönüllerdeki İzimiz Nasıl?”

Anneciğimin okuması yazması yoktu. Böyle olmasına rağmen bizlerin okumasını çok isterdi. Bütün kardeşlerimiz onun teşvikiyle Kur'an okumasını öğrendiler. Bendenizin de illa hafız ve hoca olmasını istedi. Onun bu gayret ve teşvikleri sayesinde biz de hafız olduk elhamdülillah. Anneciğim kendisi de 40 yaşından sonra Kur’an okumayı öğrendi. Ve ömrünün sonuna kadar Kur’an ile meşgul oldu. 1976 Yılı’nda kendisinin Eminönü’ndeki dükkanına gittim. Buranın birinci katında küçük bir ofisi vardı. Burada kendileri dersimizi talim edip o gün bize bir aşı yaptılar elhamdülillah. O günkü heyecanımı hiç unutamam. Heyecandan tir tir titrediğim bir andı. Hayatımda böyle bir heyecanı daha sonra Sami Efendi Hazretlerimiz ile karşılaştığım zaman yaşadım.