Arkadaşlar bir resme muhabbetle bakıyorlardı. Ben girince resmi saklamak istediler, merakla ellerinden alıp resme baktım. (Resim, Mahmud Sâmî Hazretleri’nin beyaz elbiseler içinde, Medîne sokaklarında uçar gibi bir fotoğrafı var ya, işte o.) O an kalbimde yıllardır taşıdığım muhabbet yerini buldu. Ait olduğum yeri hissettim. Nasıl tarif edilir bilmiyorum, ama ben o andan hiç çıkamadım.
Bu yazının tamamını okumak için abone olmanız gerekmektedir.
Tüm yazılara erişmek için abonelik paketlerimizi inceleyebilirsiniz.
Abone Ol
YORUMLAR
İlk yorumu yapan siz olun!