Bilinmeyen bir âlemde, hiç bilmediğim bir zamanda, hakikatte neyin tâlibi olduğumu kavramaktan âciz tefekkürümle, koyu bir karanlık gibi üzerimi örten zulmüm ve cehlimle yüklenmiştim en mühim işin hamallığını! Mühim işti evet. Zira “aşk” için gönderilmiştik biz bu dünyaya! Varlığımın sebebi idi muhabbet ve gâyesi idi kulluğum!
Bu yazının tamamını okumak için abone olmanız gerekmektedir.
Tüm yazılara erişmek için abonelik paketlerimizi inceleyebilirsiniz.
Abone Ol
YORUMLAR
İlk yorumu yapan siz olun!