Ölümüne emaneti taşıyanın ömrü, buraya kadardı. Vazifesini tamamlamanın huzuru ile varlık sahnesinden çekildi. Biliyordu; öleceğini bile bile buraya kadar gelişin hikmeti, sedef içinde saklanan incinin hayatına sebep olmaktı. Biliyordu; ölmek yok olmak değil, en mühim başlangıca temel olmaktı. Biliyordu; burası onun asıl evi, vatanıydı. Biliyordu; gurbetin sonu sıla, hasretin sonu vuslattı.
Bu yazının tamamını okumak için abone olmanız gerekmektedir.
Tüm yazılara erişmek için abonelik paketlerimizi inceleyebilirsiniz.
Abone Ol
YORUMLAR
İlk yorumu yapan siz olun!