O’na ne sunabilirdi ki, O’na nasıl lâyık olabilirdi?! Boynu bükük başını çevirip şöyle bir baktı heybesine… Orada hasreti gördü. Özlemek... O hep vardı. Rûhu kendi diyarından ayrılıp bedenin içine hapsolduktan sonra içinde hep o sızı ile yaşıyordu. Bedeni apartmanlara girdikten sonra, yaratıldığı toprağa yakınlığı özlüyordu.
Bu yazının tamamını okumak için abone olmanız gerekmektedir.
Tüm yazılara erişmek için abonelik paketlerimizi inceleyebilirsiniz.
Abone Ol
YORUMLAR
İlk yorumu yapan siz olun!