Bir başkasının hüznünü, kederini, mahrûmiyetini düşünmeden gülmek, sevinmek ne kadar düşüncesizce ve bencilceyse, başkalarının kendi hüznü, kendi kederi ve kendi mahrumiyeti sebebiyle, sürekli üzgün, mahzun ve mutsuz olmasını veya öyle görünmesini beklemek de bir o kadar düşüncesizce ve bencilcedir.
Bu yazının tamamını okumak için abone olmanız gerekmektedir.
Tüm yazılara erişmek için abonelik paketlerimizi inceleyebilirsiniz.
Abone Ol
YORUMLAR
İlk yorumu yapan siz olun!